Συνέντευξη με τον Μάριο Πολίτη : “Είμαι λάτρης της μουσικής χωρίς να με κατατάσσω κάπου συγκεκριμένα.”

 

Με μεγάλη μας χαρά έχουμε μαζί μας στο Music entropia radio & webzine  έναν υπέροχο καλλιτέχνη τον Μάριο Πολίτη …!!!

Κάλως μας ήρθες Μάριε !!!

 

Θέλουμε να μας πεις για το νέο σου μουσικό άλμπουμ “This is my Story”… Πως και πότε ξεκίνησε αυτή η ιδέα;

Καλώς σας βρήκα!
Ως ιδέα, η δημιουργία ενός άλμπουμ γεννιέται αυτόματα μόλις ολοκληρωθεί το 1ο κομμάτι! Οπότε το ίδιο συνέβη και με μένα. Βέβαια μεταξύ αυτού, και του να πάρω τελικά την απόφαση, πέρασαν χρόνια, καθώς είχα δεύτερες σκέψεις, εμπόδια και ανασφάλειες. Το αποφάσισα το 2018 τη στιγμή που παρακολουθούσα live τον Richard Ashcroft (τραγουδιστή των Verve) και εκείνη τη μέρα ξεπέρασα όλες μου τις αμφιβολίες. Έπειτα ξεκίνησε όλη η διαδικασία της σύνθεσης του “This is my Story”.

 

 Πως είναι να βαδίζεις σαν μοναχικός καβαλάρης ; Θεωρείς ότι σε βοήθησε αυτός ο τρόπος να βγάλεις περισσότερα πράγματα παρ’ότι να είσαι σε μια μπάντα ;

Σίγουρα δεν είναι εύκολο και για να είμαι ειλικρινής δεν ήταν και η πρώτη μου επιλογή, καθώς έχω υπάρξει σε αρκετές μπάντες με καλές και κακές στιγμές.
Πλέον ως solo καλλιτέχνης ξεκάθαρα το όραμα μου δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς την συμμετοχή φίλων μουσικών. Για παράδειγμα όλοι όσοι αποτελούν τους Fade (μπάντα κυρίως διασκευών που είμαι μέλος από το 2012) έχουν συμμετοχή στο άλμπουμ, Ο Έκτορας Τσολάκης (παραγωγός του άλμπουμ) έχει παίξει τύμπανα, μπάσο, κιθάρα, πιάνο. Ο Χρήστος Κιουρτίδης (pre-production) έχει παίξει κιθάρες, πλήκτρα, τσέλο, όλα τα cinematic effects. Εν κατακλείδι, κανείς δεν μπορεί μόνος του και κανείς δεν ολοκληρώνει ένα άλμπουμ μόνος του. Η διαδικασία λοιπόν ξεκινάει ναι μεν από εμένα αλλά περνάει από πολλά χέρια και αυτιά μέχρι να ολοκληρωθεί.
Περιμένουμε όλοι να ανοίξουν τα live για να σας παρουσιάσουμε ζωντανά το This Is my Story με μία ομάδα καταπληκτικών μουσικών- τους Storytellers – οι οποίοι είναι οι Laurence Zervas Bergstrom (κιθάρα), Κώστας Παπαδάκης (τύμπανα), Ιάσονας Βούλγαρης (κιθάρα) και Θοδωρής Αντζουλάτος (μπάσο).

 

Πως βλέπεις τα πράγματα στην ροκ μουσική σκηνή σε σχέση με τον πειραματισμό ;
Υπάρχει ; Είναι αρεστός ή ο κόσμος θέλει να είναι κλεισμένος σε συγκεκριμένα μοτίβα ;

Πιστεύω πως είναι πολύ καλά τα πράγματα όσο αναφορά τον πειραματισμό. Το θέμα είναι πόσο εκφράζει το καθένα όλο αυτό. Για παράδειγμα εμένα κάτι που με ενοχλεί ή δεν ταιριάζει με την αισθητική μου είναι πως η κιθάρα ξαφνικά έχει γίνει 2ης γραμμής όργανο, συνθετικά αλλά κυρίως παραγωγικά. Πως μπορούμε να μιλάμε για Ροκ χωρίς κιθάρες μέσα σε ένα τραγούδι; Δεν είμαι old school να θέλω την κλασσική πυραμίδα ενός ροκ τραγουδιού αλλά απ’ την άλλη Ροκ χωρίς κιθάρες δεν κάθεται καθόλου καλά στα αυτιά μου. Ο κόσμος τώρα πιστεύω είναι μοιρασμένος. Υπάρχουν αυτοί που θέλουν να γραφτούν 10 ίδια whole lotta love και να παίζουμε βρες τις διαφορές και υπάρχει και ο κόσμος που απαιτεί να βλέπει πρόοδο, διαφορετικά βαριέται.
Όπως και να έχει οι διαφορετικές απόψεις πάντα βοηθούν και είναι και απαραίτητες.

 Κλασικά μέσα στην καραντίνα όλες οι μπάντες έχουν δυσκολίες με τα Live και έχουν δημιουργηθεί διάφορα online (streaming ) Live παγκοσμίως που σίγουρα δεν συγκρίνονται με τα φυσικά  . Ποια είναι η γνώμη σου για αυτό θα συμμετείχες σε κάτι τέτοιο ;

Να πω την αλήθεια δεν έχω παρακολουθήσει πολλά. Εντυπωσιάστηκα απ’ το live των Metallica.
Βέβαια δεν έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε τέτοιας ποιότητας live. Θα συμμετείχα σίγουρα όμως. Κάθε μορφή επικοινωνίας είναι αυτό που μας λείπει πιο πολύ μέσα στη καραντίνα. Μακάρι να τελειώσουν όλα αυτά σύντομα.

 

Θέλουμε να μας πεις τι ακούς τον τελευταίο καιρό αλλά και να μας μιλήσεις για τα ακούσματα που επηρέασαν στην σύνθεση των τραγουδιών σου .

Το τελευταίο άλμπουμ που άκουσα είναι το καινούριο του Chris Stapleton. Φοβερός καλλιτέχνης και τρομερή φωνή. Ακούω και επηρεάζομαι από πολλά και διαφορετικά είδη μουσικής. Κάποιοι που σίγουρα έχουν παίξει ρόλο στη σύνθεση των τραγουδιών μου είναι οι Chris Isaak, Damien Rice, Tracy Chapman, Nirvana, Pearl Jam, Soul Asylum και πάρα πολλοί άλλοι. Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που ακούω καθημερινά και ίσως έχουν παίξει κάποιο ρόλο χωρίς να το έχω καταλάβει όπως οι Metallica, Opeth, Porcupine tree, Anathema, Poem, Mother of Millions… Είμαι τυχερός γιατί κατάφερα κάποια στιγμή να ανοίξω το μυαλό μου και σε άλλες μουσικές οπότε απλά μπορώ να σας πω, πως είμαι λάτρης της μουσικής χωρίς να με κατατάσσω κάπου συγκεκριμένα.

 Θέλουμε να μας πεις για το live που έχεις συμμετέχει σε συγκλόνισε, αλλά και ποιο συγκρότημα ή καλλιτέχνη θα ήθελες με τρέλα να δεις  μόλις τελειώσει η φάση με τον covid 19…

Το πιο πρόσφατο που θυμάμαι είναι Florence and the machine στο Ηρώδειο. Δεύτερο θα έβαζα το live των Gipsy Kings στον Λυκαβηττό, τρίτο Metallica στη ριζούπολη το μακρινό 1999, 4ο Opeth με Poem στο Gagarin αν θυμάμαι σωστά. Τρομερό συναίσθημα να βλέπεις αγαπημένες μπάντες και φίλους on stage , 5ο θα έβαζα John Butler trio στο Hammersmith στο Λονδίνο και τέλος John Mayer στο Ο2 στο Λονδίνο. Δυστυχώς δεν μπορούσα να βάλω ένα και επίσης, προφανέστατα σε όλα έχω συμμετάσχει ως θεατής! Αυτούς που θα ήθελα πάρα πολύ να δω είναι οι Alter Bridge.

Σε ευχαριστούμε πολύ για την όμορφη κουβέντα μας , το κλείσιμο είναι δικό σου…

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή τη συνέντευξη και την υποστήριξη!
Μπορείτε να ακούσετε και να υποστηρίξετε το άλμπουμ μου στα παρακάτω λινκ:

https://mariospolitis.bandcamp.com/releases
https://www.youtube.com/channel/UCY8r4Qch4YE7awiPYw9qs9w

 

George Entropia

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *