NWOTHM: New Wave of Traditional Heavy Metal Επιστροφή στις ρίζες! του Greg Agyralides.

 

“Dementia: Heavy metal πέρα από τα tops”. Κάπως έτσι προλόγιζαν την εκπομπή τους, εκεί στα τέλη των 80s στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ ο Στέφανος Στεργίου και η Πόπη Στέφα (αν θυμάμαι σωστά τα ονόματα). Mία εκπομπή αφιερωμένη εξ’ ολοκλήρου στο Ευρωπαϊκό Heavy Μetal και στο New Wave of British Heavy Metal ή αλλιώς NWOBHM. Ακούσματα και μουσικές πέρα από το κλασικό δίπολο “Metallica & Maiden” ή “Heavy & Thrash” της εποχής. Maiden ναι, των 2 πρώτων άλμπουμ και πιο πίσω όμως. Και από κει και πέρα Diamond Head, Raven, Jaguar, Eazy Money, Ostrogoth, Samson κλπ κλπ. Ονόματα ψιλοάγνωστα ακόμα και σήμερα που όμως διαμόρφωσαν σημαντικά τη μουσική που αγαπάμε να ακούμε.
Τα χρόνια πέρασαν, μεγαλώσαμε, ωριμάσαμε, βάλαμε μυαλό κλπ κλπ. Λέμε τώρα δηλαδή, γιατί ευτυχώς υπάρχουν ακόμα κάποιοι που επιμένουν σε μουσικές «πέρα από τα tops» κι επιστρέφουν στα ακούσματα με τα οποία μεγαλώσαμε. New Wave of Traditional Heavy Metal: διπλές κιθαριστικές επιθέσεις, μελωδικά φωνητικά, γρήγορα τύμπανα, ιστορίες για δαίμονες, μυθικούς ήρωες, πολεμιστές και φυσικά παντού και πάντα ατέλειωτο fun και rock’n’roll!
Η ιστορία φαίνεται να ξεκίνησε γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 2000, αν και κατά την άποψή μου δεν σταμάτησε πότε, απλά μάλλον άρχισε να μαζικοποιείται πιο συστηματικά εκείνη την περίοδο. Για όσους τα θυμούνται και για όσους δεν είχαν καν γεννηθεί τότε, το κλασσικό heavy metal στα 90s δέχτηκε ένα αρκετά ύπουλο και εν πολλοίς άδικο χτύπημα από το grunge και το ευρύτερο Seattle rock. Ήταν η εποχή που σε κοιτούσαν σαν εξωγήινο αν έλεγες πχ ότι σου αρέσουν οι Saxon ενώ είχε ξεσπάσει μία εντελώς γραφική αντιπαλότητα μεταξύ των alternative ροκάδων από τη μία και των μεταλλάδων/κλασικοροκάδων από την άλλη (την περίοδο εκείνη πάντως είχα -προσωρινά-κόψει την καλημέρα σε πολύ κόσμο και από τα 2 στρατόπεδα μπας και βρω την ησυχία μου). Τελοσπάντων, με τα πολλά, αφού είδαμε κι αποείδαμε κι αφού γκώσαμε να ακούμε το “Smells like a teen spirit” από το MTV (πόσο πχια!!!), τα πράγματα ηρέμησαν, επικράτησαν ψυχραιμότερες νοοτροπίες, κουλάραμε και ήρθε μια ισορροπία στο όλο πράγμα. Άλλωστε, πως να το κάνουμε, η μουσική των Iron Maiden είναι από τα πιο κουλ πράγματα ever.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, κάτι τύποι όπως οι Enforcer από τη Σουηδική επαρχία με το άλμπουμ “Into the Night” (2008), οι Cauldron από τον Καναδά με το ΕΡ “Into the Cauldron” (2009), οι Καλιφορνέζοι White Wizzard, με το άλμπουμ “High Speed GTO” (2009) και Holy Grail με το EP “Improper Burial” (2009), οι επίσης Καναδοί Striker με το ΕΡ “Road Warrior” (2009), για να ονομάσουμε μερικούς, ήταν από αυτούς που άρχισαν να θέτουν τις βάσεις για την αναβίωση του κλασικού heavy metal. Μικρότερα σε διάρκεια άλμπουμς, φυσικά τύμπανα/φυσικά όργανα, δυναμικές κιθάρες, μελωδικά, κολληματικά και sing along φωνητικά ήταν τα χαρακτηριστικά που ήρθαν ξανά στο προσκήνιο σε αντίθεση με όσα επικρατούσαν μέχρι εκείνη τη στιγμή στο ροκ γενικά αλλά και στο μέταλ ειδικά. Η φάση άρεσε (και γιατί να μην άρεσε) οι μπάντες άρχισαν να περιοδεύουν σε Ευρώπη και Αμερική, να συμμετέχουν σε φεστιβάλ, αλλά και να προσελκύουν το ενδιαφέρον εταιρειών όπως η Nuclear Blast, η Earache και η No Remorse. Από κοντά ήρθαν να προστεθούν συγκροτήματα όπως οι Άγγλοι Neverworld που πρωτοεμφανίστηκαν με το ΕΡ “Welcome to…” (2010) , οι Σλοβένοι Motorfire με το ομώνυμο άλμπουμ (2013), οι κινούμενοι μεταξύ Ελλάδας και Σουηδίας Ruthless Steel (μετέπειτα Scarblade) με το ΕΡ “Die in the Night” (2013) και το LP “The Cosmic Wrath” (2016) ως Scarblade πλέον, οι Άγγλοι Neurospoiler που ξεκίνησαν με το ΕΡ “No one’s safe” (2010) για να συναντήσουν στην πορεία τον Flemming Rasmussen (κάτι από Metallica δεν θυμίζει αυτός; Ναι, σωστά μαντέψατε!) και να κυκλοφορήσουν το άλμπουμ “Second Sight” (2017) και πολλοί άλλοι για να συμπληρώσουν την εικόνα του μουσικού ρεύματος που επικράτησε πλέον να ονομάζεται NWOTHM: New Wave of Traditional Heavy Metal.
Φτάνοντας στο σήμερα έχουμε πολλές νέες μπάντες και νέες κυκλοφορίες. Πολλά νέα ονόματα όπως Adamantis, Tzimani, Freeroad, Saber, Evening Star, Evangelist, Erase, Black Soul Horde, Midnight Spell κλπ κλπ. Μιας και βρισκόμαστε στην εποχή που το streaming στο ίντερνετ κυριαρχεί, πρέπει να πούμε ότι εξαιρετική δουλειά κάνει το κανάλι στο youtube με όνομα NWOTHM Full albums το οποίο φιλοξενεί ολόκληρα άλμπουμ πρωτοεμφανιζόμενων αλλά και παλιότερων καλλιτεχνών του χώρου, μαζί με συνεντεύξεις, αφιερώματα, compilations κλπ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τέτοιες κινήσεις που συντελούν στη συγκρότηση ενός fanbase ήταν πάντα απαραίτητες για τη δημιουργία και την προώθηση ενός μουσικού ρεύματος αλλά και ότι, καλό το ίντερνετ, αλλά κανείς καλλιτέχνης δεν ζει από τα likes οπότε είναι βασικό να εξακολουθούμε να αγοράζουμε άλμπουμς, merch κλπ. Κλείνοντας λοιπόν θα δώσουμε το λόγο στο παραπάνω κανάλι και θα αναφέρουμε τις 20 κορυφαίες κυκλοφορίες για το 2020 για το NWOTHM όπως αυτό τις παρουσιάζει. Μάλιστα μας περιμένει και μια πολύ ευχάριστη έκπληξη καθώς έχουμε και δύο ελληνικές παρουσίες σε πολύ ψηλές θέσεις. Έχουμε και λέμε λοιπόν:

Νο 20: Roadwolf (Αυστρία) “Unchain the Wolf”
No 19: Lord Fist (Φινλανδία) “Wilderness of Hearts”
Νο 18: Ironflame (ΗΠΑ) “Blood Red Victory”
Νο 17: Lord Vigo (Γερμανία) “Danse De Noir”
Νο 16: Stälker (Νέα Ζηλανδία) “Black Majik Terror”
Νο 15: Sölicitör (ΗΠΑ) “Spectral Devastation”
Νο 14: Greyhawk (ΗΠΑ) “Keepers of the Flame”
No 13: Free Ways (Καναδάς) “True Bearings”
No 12: Ecclesia (Γαλλία) “The Ecclesiae Universalis”
Νο 11: Traveler (Καναδάς) “Termination Shock”
Νο 10: Night (Σουηδία) “High Tides – Distant Skies”
Νο 9: White Magician (ΗΠΑ) “Dealers of Divinity”
Νο 8: Lightbringer of Sweden (Σουηδία) “Rise of the Beast”
Νο 7: Venator (Αυστρία) “Paradiser”
Νο 6: Megaton Sword (Ελβετία) “Blood Hails Steel-Steel Hails Fire”
Νο 5: Eternal Champion (ΗΠΑ) “Ravening Iron”
Νο 4: Possessed Steel (Καναδάς) “Aedris”
Νο 3: Black Sword Thunder Attack (Ελλάδα, Καλαμπάκα) “March of the Damned”
Νο 2: Sacred Outcry (Ελλάδα, Πειραιάς) “Damned for all Time”
Νο 1: Wytch Hazel (Αγγλία) “III: Pentecost”

Ελπίζουμε να δώσαμε μια αρκετά καλή εικόνα του NWOTHM και μαζί με αυτή μπόλικο υλικό για ακρόαση. Και φυσικά είμαστε πολύ χαρούμενοι που ο στίχος “Inside the power cage I can feel the music of my age” των Holocaust (Heavy Metal Mania) παραμένει διαχρονικά επίκαιρος για όλες τις εποχές και όλες τις ηλικίες.

Greg Agyralides
Music entropia

 

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *