Bad Religion: “Οι Γιοι της Αναρχίας” του Grigoris Agyralidis.

 

Λοιπόν, ας θεωρήσουμε δεδομένο ότι το punk, η Αναρχία και ο Αναρχισμός έχουν στενή σχέση. Όχι πάντα αρμονική και χωρίς τριβές, αλλά έχουν. Τί σχέση όμως έχει το punk με την Εξελικτική Βιολογία, την Ακαδημαϊκή κοινότητα, μία Πανεπιστημιακή καριέρα και το Πανεπιστήμιο UCLA; Και επειδή – Κεραμέως και Χρυσοχοΐδη έχουμε – αρχίζουμε να τα λέμε λίγο περίεργα και ένα κείμενο για το webzine είπαμε να γράψουμε, μη βρεθούμε και στη μπουζού, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Καλιφόρνια, κάπου στα τέλη των 70s. Ο 15χρονος φέρελπις νεανίας Greg (συνονόματος!) Graffin παρέα με τον λίγο μεγαλύτερο συμμαθητή του Bret Gurewitz, ανάμεσα στις βόλτες στα εφηβικά και τα πανκ στέκια του Λος Άντζελες αποφασίζουν να ξεκινήσουν ένα πανκ συγκρότημα. Αρέσουν και στους δύο οι Clash, οι Ramones, οι Sex Pistols, οι Damned αλλά και οι Bauhaus, οι Siouxsie and the Banshees και οι Cure ενώ οι ανερχόμενοι hardcore αστέρες της πόλης τους, οι Black Flag δεν τους χαλάνε κιόλας. O Bret αναλαμβάνει την κιθάρα και o Greg τα φωνητικά. Τη μπάντα συμπληρώνουν δύο ακόμα φίλοι: ο Jay Bentley, ένας νεαρός με αγάπη για το surf και το skate (πρωτότυπο, ειδικά για την Καλιφόρνια!) στο μπάσο και ο 18χρονος Jay Ziskrout στα τύμπανα. «Δεν είναι Τέχνη, είναι Δολοφονία!» μία από τις στιχουργικές τους διακηρύξεις των πρώτων εκείνων ημερών. Πρώτη τους εμφάνιση, να ανοίξουν για τους Social Distortion σε ένα live σε μια παλιά αποθήκη. Δεν ακούγεται κι άσχημο!
Λίγο αργότερα, το 1981 ήρθε και η πρώτη κυκλοφορία, το ομώνυμο Bad Religion 7ίντσο ΕΡ από την εταιρεία που ίδρυσε ο Bret Gurewitz, τη θρυλική, πλέον, Epitaph Records, την οποία ο Bret «τρέχει» μέχρι σήμερα. Σχεδόν αμέσως μετά ξεκίνησαν την ηχογράφηση του πρώτου LP, με τίτλο “How Could Hell Be Any Worse?”, το οποίο κυκλοφόρησε από την Epitaph το 1982. Στο μεταξύ ο Jay Ziskrout αντικαταστάθηκε από τον Peter Finestone. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, διάφορες ανακατατάξεις λάμβαναν χώρα στη σύνθεση του γκρουπ, με σταθερό πάντα όμως τον Greg Graffin, ο οποίος κρατάει τα ηνία, είναι ο frontman και δίνει κατεύθυνση στο μουσικό και πολιτικοκοινωνικό στίγμα των Bad Religion. Γρήγορο, καλιφορνέζικο punk, μελωδικά φωνητικά και στίχοι που σκύβουν στα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα, την καταστροφή του πλανήτη, την εξουσιαστική αυθαιρεσία, την εκκλησιαστική υποκρισία, την απομόνωση και την αποξένωση των ανθρώπων. O George W. Bush και ο Donald Trump δεν ήταν ακριβώς και οι καλύτεροι τους φίλοι. Όσο για το θέμα της θρησκείας, ο ίδιος ο Greg δεν χαρακτηρίζει τον εαυτό του άθεο, αλλά ενώ δεν ασπάζεται κάποια θρησκεία (που ‘σαι Κεραμέως!!!), έχει διαμορφώσει την κοσμοθεωρία του μέσα από την επιστήμη του, την Εξελικτική Βιολογία, η οποία βασίζεται στην αρμονία και την εξέλιξη της φύσης με τις επιλογές επιβίωσης και τις αρχές βιωσιμότητας της. Όπως ο ίδιος λέει χαρακτηριστικά: «Συναντώ συχνά ανθρώπους που αυτοπροσδιορίζονται ως άθεοι. Είναι σαν εγώ, που είμαι ο τραγουδιστής στο συγκρότημα, να λέω ότι είμαι α-οργανοπαίχτης» (a-instrumentalist, στα αγγλικά).
Παράλληλα, o Greg σπούδασε Βιολογία στο περίφημο UCLA και έκανε το διδακτορικό του στη Ζωολογία στο Πανεπιστήμιο Cornell. Συνέχισε την ακαδημαϊκή του πορεία διδάσκοντας σε αυτά τα δύο Πανεπιστήμια. Θα μου πεις πώς συνδυάζεται το punk και η επιστήμη; Εύκολα! Ένα βράδυ πχ μετά από συναυλία στη Βραζιλία, άφησε σύξυλες κάτι γκρούπις που θέλανε να ….πιούνε μαζί του ένα ποτό(!) γιατί το επόμενο πρωί είχε κανονίσει με έναν φίλο του, ντόπιο πανεπιστημιακό, να πάνε στον Αμαζόνιο να ψάξουν για απολιθώματα! Από την άλλη ο Bret συνέχιζε την ενασχόληση του με την Epitath (η οποία πήρε το όνομα της από το ομώνυμο τραγούδι των King Crimson). NOFX, Rancid, Pennywise και Offspring κάποιες από τις μπάντες που έφερε στο φως, κυκλοφορώντας άλμπουμ τους. Παράλληλα βυθιζόταν όλο και περισσότερο στα σκληρά ναρκωτικά. Η επιτυχία των Offspring, όπως επισήμως τουλάχιστον ανακοινώθηκε, ήταν η αιτία που τον οδήγησε στην αποχώρηση του από τη μπάντα, στα μέσα των 90s, ώστε να αφοσιωθεί καλύτερα στις υποχρεώσεις της εταιρείας. Ο  Brian Baker, με προϋπηρεσία στους Minor Threat, τους Dag Nasty και τους Junkyard αποτέλεσε τον αντικαταστάτη του αφού πρώτα απέρριψε μία πρόταση συνεργασίας με τους R.E.M. (σκληρός!). Ακολούθησε μια περίοδος ψύχρας έως αντιπαλότητας μεταξύ μπάντας και Bret. Παράλληλα, οι Bad Religion μετακόμισαν στην Atlantic, όπου κυκλοφόρησαν το εξαιρετικό Recipe for Hate. Με τα πολλά, οι Offspring μετακόμισαν επίσης στην Columbia, ο Bret αποφάσισε να καθαρίσει, να επιστρέψει στο συγκρότημα (το αίμα νερό δεν γίνεται λέμε!) και οι Bad Religion επέστρεψαν στην Epitaph.
Θα μπορούσαμε να μιλάμε ακόμα για ώρες για τους Bad Religion. Θα σταθούμε όμως σε δύο σημεία: το πιο αγαπημένο άλμπουμ τους για τον γράφοντα και τις συναυλίες τους. Σε ότι αφορά στο πρώτο, νομίζω ότι το Generator (1992) είναι μακράν η καλύτερη δουλειά τους αλλά ίσως και από τα κορυφαία punk άλμπουμ όλων των εποχών. Εδώ ίσως είναι η πρώτη φορά που η ήδη πολύχρονη εμπειρία της μπάντας στην τραγουδοποιία αλλά και την παραγωγή άλμπουμ αποκρυσταλλώνεται και μας δίνει ένα πραγματικό διαμάντι. Το αποκορύφωμα του γρήγορου μελωδικού καλοφορνέζικου punk, με μοναδική εξαίρεση το mid-tempo The Answer, όπως πάντα έντονη πολιτικοποίηση και κοινωνικός προβληματισμός, μελωδικά φωνητικά, σε πολλά σημεία χορωδιακά. Μάλλον επίσης αποτέλεσε και ένα άλμπουμ σταθμό μιας και η μπάντα ήταν πάντα αγαπητή στη metal κοινότητα και αυτός ο δίσκος ήρθε να επισφραγίσει αυτή τη σχέση (ερώτηση του 1 εκατομμυρίου: θυμάται κανείς/καμία τι μπλουζάκι φορούσε ο Mille των Kreator όταν η μπάντα εμφανίστηκε στο Ρόδον, πίσω στο 1989; Για μαντέψτε!). Όσο για τις συναυλίες, έχουν εμφανιστεί στην Ελλάδα 2 φορές, το 1996 και το 2010. Και τις δύο φορές 13 Ιουλίου! Ε λοιπόν, μιλάμε για τη χαρά του moshpit!!! Αυτή τη μουσική δεν την ακούς καθιστός! Ξεσηκωτικοί, απίστευτα επικοινωνιακοί κουλ και αντι-σταρ, ατέλειωτος punk χορός και οι συνακόλουθοι μώλωπες σε μία συναυλία τους απλά ε-πι-βάλ-λο-νται!!!
Το πιο πρόσφατο άλμπουμ τους με τίτλο “Age of Unreason” κυκλοφόρησε από την Epitaph το 2019, ενώ για τους λάτρεις της ανάγνωσης συστήνουμε ανεπιφύλακτα τα βιβλία: “Do what you want – The Story of Bad Religion” που είναι κάτι σαν επίσημη βιογραφία τους, αλλά και το “Anarchy Evolution: Faith, Science, and Bad Religion in a World Without God” όπου ο Greg Graffin περιγράφει την προσωπική του διαδρομή και αναλύει την κοσμοθεωρία του, μέσα από το punk, τη Βιολογία και τα βιώματά του. Σε τελική ανάλυση όποιο άλμπουμ των Bad Religion και να ακούσετε αξίζει τον κόπο. Γιατί στο τέλος της ημέρας ένα πράγμα μετράει: «Χορέψτε πανκ ρε!!!».

Greg Agyralides

Γράψτε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *